විහගි
Monday, 3 June 2019
ඉගිලෙන්නට ....
නුඹට ඔන කුඩුවෙන්න ..
මට ඔන ඉගිලෙන්න...
විස්ල අහස හැමදාමත් සෙවණ වු ලොවෙ..
ඉතින් කුමට අප තමත් නොක්කාඩුවෙ..
මල් රෙණු ඉහිරුනත් සුව්දින් යාය පුරා..
මට පියාඹ්න්න බැ කුඩුවෙ දොරටු ඉරා..
තටු හකුලාගෙන නුඹ කදුලින් හිදිනු බලා..
No comments:
Post a Comment
Newer Post
Older Post
Home
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
දුවෙ නුබ මාගේ ප්රෙමයයි
විහග තුඩකි ජිවිතේ
(no title)
උපාධිය ... බැදුනත් සෙනෙහසින් අප මෙ සරසවි බිමෙ.. ඇත අරමුනක් ලං කර ගැනුමට දිවියෙ.. මව් පිය සිහිනයන් මල්පල ගන්වනු රිසි සෙ.. බිදලනු එපා එ...
(no title)
No comments:
Post a Comment